ไอ้พวกยุ่นมันฝากกระสุนไว้ในตัวผมตั้งหกนัด
แผลนี้เกิดขึ้นตอนเหตุการณ์ ลอบสังหารเทราอูชิ มาซาตาเกะในปี 1920
ผมโดนยิงสองนัด
ส่วนแผลนี้ได้มาตอนที่ไปหวงผู่ เซี่ยงไฮ้ในปี 1922
แผลนี้ผมโดนยิงที่ฮาบารอฟสค์ ในปี 1927
ส่วนตรงนี้มาจาก เหตุการณ์ระเบิดที่อิชิกุในปี 1932
รอยกระสุนข้างหัวใจนี้ได้มาตอนปี 1933
พวกคุณบอกว่าผมส่งเพื่อนสามคนไปตาย
พวกคุณจะไปรู้อะไร
พวกคุณไม่รู้หรอกผมรู้สึกยังไง ตอนที่ผมส่งพวกเขาไป
ผมยอมเสี่ยงชีวิต เพื่อสงครามนี้นะครับ ท่านผู้พิพากษา
เยี่ยมมาก ขอบคุณ ทิ้งเรซูเมเอาไว้ได้เลย
ครับ ผมชื่ออีจุนกี
ช่วยจำชื่อผมไว้ด้วยนะครับ
ขอโทษนะครับ
อีกไม่นาน เราต้องเปิดกล้องหนังเรื่องนั้นแล้ว
แต่เรายังหานักแสดงแทนไม่ได้เลย
นั่นสิ
เดี๋ยวก่อนนะ
นี่
- มานี่หน่อยสิ - ผมเหรอครับ
คุณจะทำอะไรเนี่ย
น้ำหนักส่วนสูงเท่าไหร่
สูง 181 หนัก 71 ครับ
สูง 181 หนัก 71 งั้นเหรอ
นายอยากเล่นหนังมั้ย
- ฉันมีบทให้นาย - จริงเหรอครับ
ผมจะทำเต็มที่เลยครับ
ดีมาก
แต่มันติดตรงที่ว่า...
นายจะต้องเป็นนักแสดงแทนในฉากบทเตียง
เป็นนักแสดงแทนสำหรับฉากบนเตียงเหรอครับ
- คือว่ามันออกจะ... - นั่นสินะ
- นายทำไม่ได้ใช่มั้ย - ครับ ต้องขอโทษด้วย
หุ่นนายพอๆ กับนักแสดงนำชายของเรา
ฉันก็เลยลองถามดู
- ไม่เป็นไร นายกลับไปได้แล้ว - ขอบคุณครับ
เราเช่าสถานที่ และติดต่อเรื่องอื่นๆ ไว้หมดแล้วด้วย
ฉันบอกคุณซูจองไปแล้วด้วย ว่าเราจะถ่ายกันวันนั้น
อะไรนะครับ
คุณซูจองเหรอ
- ชินซูจอง นักแสดงสาวสุดเอ็กซ์เหรอครับ - ใช่แล้ว
แปลว่าผมจะได้ขึ้นเตียงกับเธอเหรอ
ใช่ นักแสดงนำหญิงของเราคือชินซูจอง
ผมจะแสดงให้เองครับ
ถอดหมดเลยก็ได้
โอเค เยี่ยมเลย
คุณจะไปรู้อะไร
ทาให้ทั่วเลยนะ
โอเค
ทาที่หลังเพิ่มให้หน่อย
- แผ่นหลังของฉันสำคัญที่สุด - รู้แล้วน่า
แต่พี่ต้องรักษาสัญญานะ
- ขอลายเซ็นชินซูจองให้ผมด้วย - ได้เลย
ทาให้ทั่วเลยนะ
ก็อยู่นิ่งๆ สิ
กลับมาแล้ว
อะไรกันเนี่ย ทำไมฉันต้องมาเห็นอะไรแบบนี้ด้วย
คุณจุนกีต้องทาโลชั่น เพราะว่าเขาได้รับบทในหนัง
มีบทไหนที่นักแสดงต้องหลังเนียนด้วยเหรอ
เขาเป็นนักแสดงแทน ในฉากที่ต้องขึ้นเตียง
ฉากขึ้นเตียงเหรอ
- เชื่อเขาเลย... - พอได้แล้ว
ระวังคำพูดหน่อยนะ
เธอรู้มั้ยว่าฉันได้แสดงคู่กับใคร
ชินซูจองเลยนะเฟ้ย
งานแบบนี้ แค่ให้ไปเป็นทีมงานในกองถ่าย ก็ไม่รู้จะขอบคุณยังไงแล้ว
ใช่แล้ว ชินจูซองคือยืนหนึ่งมาเลย
ให้ตายสิ พวกผู้ชาย...
- งั้นฉันไปก่อนนะคะ - โอเค
พี่จะไปไหนเหรอ
- อ๋อ วันนี้มีเรียนทำขนมวันแรกนี่นา - ใช่แล้ว
เรียนให้สนุกนะ
อย่าหลับระหว่างเรียนล่ะ
- แล้วก็ตั้งใจฟังครูสอนด้วย - ค่ะ
- ไม่ลืมอะไรใช่มั้ย - ไม่ลืม
ฉันเอากระเป๋าตังกับโทรศัพท์มาแล้ว
- แล้วจำทางได้หรือยัง - จำได้สิคะ
ก็คือ...
คือ...
เอ้า
ผมเขียนสายรถเมล์ กับป้ายที่ต้องลงไว้ให้แล้ว
ทางไปโรงเรียนก็เขียนไว้แล้วด้วย
ขอบคุณนะคะ คุณดงกู
ไว้เจอกันนะคะ
ไว้เจอกันครับ
- ระวังรถด้วยนะ - ได้เลยค่ะ
เมื่อกี้มันอะไรกัน
พวกแกเหมือนคู่ข้าวใหม่ปลามัน ที่ต้องส่งอีกคนไปทำงานในตอนเช้าเลย
ไม่น่าเชื่อเลย พี่เขียนแผนที่ให้เธอด้วย
ฉันได้กลิ่นตุๆ นะเนี่ย
ไม่มีอะไรหรอกน่า
ฉันแค่ไม่อยากให้เธอหลงทาง แล้วโทรมาให้ฉันช่วย
เลิกดมได้แล้ว
ฉันแค่ล้อเล่น ทำไมแกต้องโกรธด้วย
โกรธเก่งอะไรขนาดนี้
แถมยังดูน่าสงสารมากกว่าเดิมอีก
พูดอะไรกันก็ไม่รู้
ฉันเนี่ยนะชอบคุณยุนอา
ฉันแค่ทำไปเพราะสงสารต่างหาก
ก็เหมือนกับที่ฉันช่วยเหลือคนอื่น
ใช่ ต้องใช่แน่ๆ
เพราะฉันเป็นคนใจดี
ใจดีสุดๆ
จดเสร็จหรือยังคะ
นวดแป้งด้วยน้ำร้อน...
มันจะช่วยให้ผิวฉันเนียนนุ่มเหมือนก้นเด็ก
เยี่ยมเลย
ดงกู
พอกลับไปแล้ว แกช่วยทาก้นให้ฉันหน่อยสิ
พี่จะบ้าเหรอ ทำไมผมต้องทำแบบนั้นด้วย
พี่ทำให้มันวุ่นวายเกินไปแล้วนะ
นั่นคุณยุนอาไม่ใช่เหรอ
ขอบคุณที่มาส่งนะคะ
- กลับบ้านดีๆ นะคะ - ครับ
- คุณยุนอา - ออกมาทำอะไรกันเหรอคะ
มารอฉันเหรอคะ
ไม่ใช่สักหน่อย
เราไปซื้อผ้าอ้อมมาให้ซอลต่างหาก
หมอนั่นเป็นใคร
ฉันเจอเขาที่โรงเรียนทำขนม
เขาพาฉันมาส่งเพราะว่าเขาต้องผ่านทางนี้
แค่วันแรกก็โปรยเสน่ห์แล้วนะเนี่ย
โปรยเสน่ห์เหรอ
ทำไมถึงยอมขึ้นรถคนแปลกหน้า
พวกเขารู้จักกันที่โรงเรียนสอนทำขนม
แล้วเธอจะขึ้นรถใคร ทำไมแกต้องสนใจด้วย
คือ...
เธอกำลังรบกวนคนอื่น
ฉันบอกแล้วไงว่าถ้าเธอเอาแต่พึ่งพาคนอื่น...
มันจะกลายเป็นนิสัย
- ฉันรู้แล้วน่า ฉันจะระวังให้มากกว่านี้ - รู้ก็ดีแล้ว
อย่าขึ้นเสียงสิ
คือว่าคุณไม่ชอบเหรอครับ
ฉันว่ามันน่าจะมีฉากที่เร้าใจมากกว่านี้
ผมไม่เข้าใจว่าคุณหมายถึงเรื่องไหน
เอ้านี่
ลองใช้เรื่องนี้เป็นแนวทางดู
"เมียเช่า 2017"
'"คืนนี้เรามาสนุกกันเถอะ แบบจัดหนัก"
ใช่แล้ว
ครับ ผมจะลองใช้เป็นแนวทางดู
อย่าออกกำลังกายมากเกินไป จนกว่าเราจะถ่ายเสร็จ
พยายามรักษาน้ำหนักเอาไว้ เข้าใจมั้ย
รับทราบครับ
นักแสดงนำชายใกล้จะถึงแล้ว
ทรงผมนายก็คล้ายๆ กับเขา
ไว้ค่อยคุยเรื่องรายละเอียดกันอีกที
ไม่ต้องกังวลนะ พวกนายค่อนข้างจะคล้ายกัน
- หวัดดี - สวัสดีครับ
ทักทายกันก่อนสิ
นี่คืออีจุนกี นักแสดงที่เข้าฉากบนเตียงแทนคุณ
สวัสดีครับ ผมชื่ออีจุนกี
ผมชื่อคิมอูซอง ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ผมเป็นแฟนคลับคุณ
อ้าว คุณน้ำหนักลดไปเยอะเลยนะครับเนี่ย
ผมน้ำหนักลดไปเพราะผมไม่สบาย
กินยังไงน้ำหนักก็ไม่ขึ้นเลย
จริงเหรอครับ
น้ำหนักคุณลดไปเท่าไหร่
ก่อนหน้านี้ผมหนัก 71 กก. แต่ตอนนี้ผมหนักแค่ 60
- ห้ะ - แล้วนายหนักเท่าไหร่นะ
71 ครับ
เราคงต้องหานักแสดงแทนที่ผอมกว่านี้
อะไรนะครับ
ไม่ได้นะ
ผมจะลดน้ำหนักครับ
นายลดได้สิบโลเลยเหรอ
ผมจะลดน้ำหนักให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม
พี่ต้องลดน้ำหนักสิบกิโล ในหนึ่งสัปดาห์เนี่ยนะ
พี่อยากลดน้ำหนักขนาดนั้น เพื่อเข้าฉากบนเตียงงั้นเหรอ
ใช่ ทั้งหมดก็เพราะว่า...
ชิน ซู จอง
ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆ สักคำให้ลึกซึ้ง
พี่คงยอมโดดเข้ากองไฟ เพื่อให้ได้เข้าฉากบนเตียงกับชินซูจองสินะ
จะให้กระโดดหน้าผาก็ยังได้
คุณยุนอา อยู่บ้านมั้ยครับ
ฉันไม่ได้นัดใครไว้นะคะ
หอมจังเลย
นี่มันอะไรกันคะ คุณซังฮยอน
คือผมทำโดนัทมาเยอะไปหน่อย
ผมเลยตั้งใจจะเอามาให้พวกคุณชิม
ขอบคุณนะคะ
พี่ยุนอา เขาเป็นใครเหรอ
คุณเป็นคนที่เคยมาส่งคุณยุนอาใช่มั้ยครับ
- พวกคุณเรียนทำขนมด้วยกัน - ใช่ค่ะ
สวัสดีครับ ผมชื่ออีซังฮยอน
- หวัดดีครับ - หวัดดีค่ะ
นี่ต้องเป็นซอลแน่ๆ เลย
น่ารักจัง
คุณมาส่งเธอที่บ้าน แถมยังทำขนมมาให้อีก
คุณชอบเธอเหรอ
ปิ๊งๆ
ครับ คือจริงๆ แล้ว...
ผมชอบคุณยุนอา
ผมแค่รู้สึกแบบนั้น อย่าคิดมากเลยนะครับ
ในนี้ร้อนจังเลย
- ขอใช้ห้องน้ำหน่อยได้มั้ยครับ - ได้สิคะ
- อยู่ทางนั้นค่ะ - ขอตัวนะครับ
โดนัทแห่งความรักชัดๆ เลย
เขาชอบพี่
ไม่นะ ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
แต่เขาเพิ่งพูดว่าเขาชอบคุณนี่นา
- ลองดูสิครับ เขาก็ดูนิสัยดีนะ - ดูชิก...
แกเพิ่งเคยเจอเขาแล้วรู้ได้ยังไงว่าเขานิสัยดี
แถมสายตาหมอนั่นยังประหลาดสุดๆ เลย
- คุณยุนอา ระวังเขาไว้ก็ดีนะ - ทำไมล่ะคะ
ทำไมแกถึงพูดแบบนั้นล่ะ
ผมก็แค่เป็นห่วงเธอ
ถ้าเกิดว่าเขาเป็นคนไม่ดี เขาจะทำให้ชีวิตเธอพัง
เงียบน่า หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว
- กินโดนัทไปเลย - ไม่ ผมไม่กิน
- ก็บอกว่าไม่กินไงเล่า - อย่ามาขึ้นเสียงกับฉันนะ
อย่าทำโดนัทเสียของสิ
[ฮันยุนอา]
ทำอะไรของคุณ
ทำไมคุณถึงใช้แปรงของคุณยุนอาล่ะ
คือผมเป็นพวกปากแห้งน่ะ
ถ้างั้นคุณก็ควรจะขอแปรงใหม่สิ
- ทำไมคุณต้องใช้แปรงของคุณยุนอาด้วย - อะไรนะ
นี่เป็นแปรงของคุณยุนอาเหรอครับ
ผมไม่เห็นรู้เลย
คุณจะไม่รู้ได้ยังไง
มันเขียนเอาไว้ว่า ฮันยุนอา
มีชื่อเธอเขียนไว้งั้นเหรอ
ผมไม่รู้จริงๆ ครับ
ขอโทษด้วยครับ
ชื่อจะทิ่มตาอยู่แล้ว
หมอนี่เป็นบ้าอะไรเนี่ย
วันนี้สนุกมากเลยครับ
ผมกลับก่อนนะครับ คุณยุนอา
- ไว้เจอกันนะครับ - กลับบ้านดีๆ นะคะ
- โชคดีครับ - ไว้แวะมาอีกนะคะ
กลับบ้านดีๆ นะครับ
พี่ยุนอา พี่ยุนอา
นั่งลงเลย พี่ยุนอา
เขาเป็นผู้ชายที่ดีนะ
ใช่ เขาดูมีมารยาท แถมยังสุภาพด้วย
สุภาพเหรอ
หมอนี่มีอะไรแปลกๆ
พูดอะไรของแกเนี่ย
ตอนที่ผมเข้าห้องน้ำไป...
ผมเห็นเขาใช้แปรงสีฟันของคุณยุนอาด้วย
อะไรนะคะ แปรงของฉันเหรอ
เขาอาจจะเป็นคนปากแห้งก็ได้
ต่อให้จริง เขาก็ไม่ควรใช้แปรงของคนอื่น
ทำไมล่ะ
- บางครั้งฉันยังใช้ของแกเลย - ว่าไงนะ
- ทำไมต้องของผม - ก็แปรงแกมันขนนุ่ม
ของฉันขนแปรงมันแข็ง มันก็เลยเจ็บ แถมทำให้เหงือกฉันเลือดออกด้วย
สกปรกที่สุดเลย
เอาเป็นว่าฉันไม่ถูกชะตากับหมอนี่
มีบางอย่างแปลกๆ เกี่ยวกับเขา
แกต่างหากที่แปลก
แกหึงที่เขาสนิทกับคุณยุนอาใช่มั้ยล่ะ
ต้องใช่แน่ๆ
เมื่อเช้าพี่เขียนแผนที่ให้พี่ยุนอาด้วย
พี่ชอบพี่ยุนอาใช่มั้ย
อะไรนะ
- ฉันเนี่ยนะ - ใช่
ชอบคุณยุนอาเนี่ยนะ
ช่างมันเหอะ ฉันไม่อยากคุยต่อแล้ว
การเป็นห่วงใครสักคน มันต้องแปลว่าฉันชอบเขาเหรอ
ฉันแค่เป็นคนนิสัยดีเฉยๆ
พอเถอะค่ะ
ตั้งแต่เมื่อเช้า หมอนี่ก็...
พี่เป็นอะไร
ฉันหิวเพราะฉันพูดมากเกินไป
แต่พี่จะลดน้ำหนักสิบกิโล ด้วยการอดข้าวแบบนี้ไม่ได้นะ
ก็ฉันไม่รู้วิธีลดน้ำหนักนี่หว่า
ให้ซอจินช่วยสิ
ซอจิน ช่วยสอนเขาลดน้ำหนักหน่อย
อะไรนะ
ซอจิน สอนฉันลดน้ำหนักหน่อย
ทำฟรีเหรอ
เธอถูกทุนนิยมล้างสมองไปแล้วสินะ
ก็ได้ ฉันจะซื้อมีดโกนใหม่ให้เธอ
แบบที่โกนจนเกลี้ยงเกลาเลย
ก็ได้ แต่พี่ต้องทำตามที่ฉันพูดทุกอย่างนะ
ฉันต้องดูจริงๆ เหรอเนี่ย
ถ้าพวกนั้นรู้เข้า ฉันต้องโดนล้อแน่ๆ
ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วย
ฉันไม่ได้ตกใจนะ
วันหลังก็เคาะประตูก่อนสิ
นี่มันห้องฉัน ทำไมฉันต้องเคาะด้วย
ทำไมล่ะ
แกดูหนังโป๊อยู่เหรอ
ไม่ใช่นะ
พูดอะไรไร้สาระ
ก็จริง แกไม่เคยดูอะไรแบบนี้สักหน่อย
แกเป็นผู้ชายที่ใสซื่อที่สุดที่ฉันรู้จัก
นี่ ดูชิก...
ฮะ อะไรเหรอ
แกไม่คิดว่าไอ้ซังฮยอนนี่มันแปลกๆ บ้างเหรอ
สายตาหมอนั่นมันดูลามกมากเลยนะ
ฉันไม่เห็นรู้สึกแบบนั้นเลย
งั้นเหรอ
แปลกจัง
กลอนประตูเราเสียเหรอ
ใช่ มันเสียมาสักพักแล้ว
- ทำไมเหรอ - ไม่มีอะไรหรอก
ฉันไม่รู้ว่าแกอยู่ในนี้
ฉันบอกว่าให้เคาะประตูไง
โทษที ก็ฉันไม่รู้ว่าแกอยู่ในนี้
แล้วทำไมถึงเอาแลปทอปเข้ามาด้วย
ฉันกำลังเขียนบทอยู่
- อยู่ในห้องน้ำแล้วหัวมันแล่น - งั้นเหรอ
- งั้นก็ตามสบาย ฉันจะล้างมือเฉยๆ - โอเค
ดูชิก
อะไรเหรอ
หมอนั่นไม่ได้ใช้ยาสีฟันด้วยซ้ำ
มีใครแปรงฟันแบบไม่ใส่ยาสีฟันบ้าง
- ไม่เห็นจะแปลกเลย - จริงเหรอ
มีคนทำแบบนั้นด้วยเหรอ
กลอนห้องน้ำก็เสียเหรอ
ใช่ มันเสียมาสักพักแล้ว
- ทำไมเหรอ - แล้วห้องพักที่ชั้นสองล่ะ
ก็เสียเหมือนกัน กลอนที่นี่พังหมดทุกตัวเลย
ถ้างั้นก็ซ่อมสิวะ
ถ้ารู้ว่ามันพังทำไมถึงไม่ซ่อมเล่า
แกก็เป็นเจ้าของเหมือนกัน
น่ารำคาญจริงๆ เลย
ไม่ใช้ยาสีฟันงั้นเหรอ หรือว่าฉันมองผิดไป
การพันตัวแบบนี้มันจะช่วยให้ฉันลดน้ำหนักได้เหรอ
ใส่เสื้อผ้าพวกนี้ทุกตัวเลย
ฉันต้องได้ถ่ายฉากบนเตียง
พี่จะไปไหนเหรอ
กระโดดตบ เริ่ม
ชินซูจอง
ฉากขึ้นเตียง
พี่คงยอมโดดเข้ากองไฟ เพื่อให้ได้เข้าฉากบนเตียงกับชินซูจองสินะ
จะให้กระโดดหน้าผาก็ยังได้
ลุกขึ้นมา
ชินซูจอง
ฉากขึ้นเตียง
ชินซูจอง
ฉากขึ้นเตียง
ชินซูจอง
ฉากขึ้นเตียง
ชินซูจอง
ดูชิกหายไปไหนเนี่ย
เห็นว่ามีคุยงานกับผู้กำกับ
ช่วงนี้เขาดูยุ่งๆ กับการเขียนบท
คุณจุนกี เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
คุณจุนกี
อุโมงค์สีขาว...
- ให้ตายสิ - เป็นอะไรไป
ไหวมั้ยคะเนี่ย
ผมคงเผลอหลับไปน่ะ
ผมรู้ว่าพี่ต้องลดน้ำหนัก แต่พี่ต้องกินข้าวด้วยนะ
ถ้าพี่ทำแบบนี้ต่อไป พี่อาจจะตายก็ได้
ฉันไม่เป็นไร
ฉันดื่มแค่น้ำก็พอ
จากนี้ไป พี่ห้ามดื่มน้ำ
พี่ต้องเข้าฉากในอีกสองวัน
นี่มันมากไปแล้วนะ
ก็ถ้าพี่ไม่อยากเข้าฉากขึ้นเตียงกับชินซูจอง
พี่ก็ดื่มได้เลย
ฉันต้องได้ถ่ายฉากขึ้นเตียง
คุณยุนอา นี่ผมเองนะ
เสียงเหมือนคุณซังฮยอนเลย
เขามาทำอะไรที่นี่
มาทำอะไรเหรอคะ
แถวบ้านผมมีร้านพิซซ่าที่อร่อยมาก
ผมเลยซื้อมาฝาก
อ้าว แย่จังเลย
เราเพิ่งกินข้าวกันพอดี
เงียบไปเลย
ฉันยังกินพิซซ่าได้อีก ต่อให้ฉันอิ่มแล้วก็เถอะ
ขอบคุณนะคะ
กินจนอ้วนเป็นหมูแล้ว
อย่าแม้แต่จะคิดเชียวนะ
เธอนี่มันเย็นชาจริงๆ
เอามีดแทงก็คงไม่มีเลือดไหลออกมาหรอก
พิซซ่าอร่อยจังเลย
จริงเหรอ
คุณซังฮยอน กินด้วยกันสิคะ
ไม่เป็นไรครับ ผมกินมาแล้ว
- กินของผมไปเลยก็ได้ - ขอบคุณค่ะ
ขอโทษนะครับ
- ครับ - นั่นคุณคิดจะทำอะไร
อะไรเหรอครับ
มีอะไรเหรอ
หมอนั่นดมผมของคุณยุนอา
ผมทำเหรอ
ผมเปล่านะ ผมดมกลิ่นพิซซ่าต่างหาก
ผมเห็นกับตาเลย หยุดโกหกได้แล้ว
คุณคงเข้าใจผิดมั้งคะ
เขาจะมาดมผมของฉันทำไม
ก็ใช่ไง
ดมผมมันผิดตรงไหนเหรอ
ฉันเองก็เคยดมผมแก
ผมของผมเนี่ยนะ ทำไปทำไม
เพราะกลิ่นผมของแกมันน่ากิน
- นี่พี่จะทำอะไร - ฉันอยากกินจาจังมยอน
หยุดเลยนะ
ฉันเห็นหมอนั่นดมผมเธอจริงๆ นะ
- พี่นี่เสียมารยาทจริงๆ - ก็ฉันเห็นจริงๆ นี่นา
ฉันเห็นจริงๆ มันทำให้ฉันประสาทเสีย
พอได้แล้วค่ะ
ขอโทษนะคะ คุณซังฮยอน
- ฉันขอโทษแทนเขาด้วยนะคะ - ไม่เป็นไรครับ
- ผมผิดเองที่ทำให้เขาเข้าใจผิด - ว่าไงนะ
ขอผมเดินดูรอบๆ บ้าน ระหว่างที่พวกคุณกินพิซซ่าได้มั้ยครับ
ได้สิคะ
คุณยุนอา
ปากคุณเลอะ...
ขอบคุณค่ะ
แค่นิดเดียวเองครับ
ทางนั้นใช่มั้ยครับ
ค่ะ เชิญตามสบายนะคะ
ทำไมต้องเอาทิชชู่ใส่กระเป๋าด้วย
ทำไมต้องเอากระดาษไปด้วย
- คุณดงกู คุณเป็นอะไรเนี่ย - หมอนั่นเอาทิชชู่ยัดใส่กระเป๋า
คุณดงกู ใจเย็นๆ ก่อน
ผมจะบ้าตายอยู่แล้ว
เขาเอากระดาษทิชชู่ใส่เข้าไป...
พี่ไม่มีสิทธิ์กินพิซซ่า!
พี่ต้องเข้าฉากขึ้นเตียงนะ
ไม่ต้องร้องเลย
กลิ่นของคุณยุนอา
ฉันคิดว่าเขาชอบพี่จริงๆ นะ
- พี่คิดว่าเขาเป็นยังไงเหรอ - มันไม่ใช่แบบนั้นหรอก
พี่ควรไปเดตกับเขานะ
เขาทั้งดูดีและสุภาพ
แถมเขายังมีรถสวยๆ ด้วย นั่นแปลว่าเขามีฐานะ...
อะไรเนี่ย
ฉันเอาพิซซ่าให้เธอกินเพราะเห็นว่าเธอชอบ
หมอนั่นไปไหนแล้ว
โอ้โห
คุณยุนอา
ความอบอุ่นของคุณ...
คุณยุนอา...
คุณยุนอา
คุณมาทำอะไรในนี้
คือว่าผม...
แล้วทำไมคุณถึงใส่เสื้อผ้าของคุณยุนอา
นี่มันเรื่องอะไรกัน
คุณซังฮยอน
ทำไมถึงเอาเสื้อผ้าฉันมาใส่คะ
มันเป็นการเข้าใจผิดนะครับ
ไม่ได้เข้าใจผิดหรอก จับได้คาหนังคาเขาเลย
คุณซังฮยอน นี่มันเรื่องอะไรกันคะ
คือว่า...
ผมพยายามจะวัดขนาดตัวของคุณ
ผมอยากซื้อเสื้อนอกให้คุณ
ตัวเก่าของคุณมันหมดสภาพแล้ว
อะไรนะ
ถ้างั้นก็ถามเธอตรงๆ เลยสิ
แถมป้ายบอกขนาดก็มี ไม่เห็นต้องลองใส่เลย
ผมกลัวว่าถ้าผมถามเธอตรงๆ
มันจะทำให้เธอเสียความรู้สึก ผมก็เลยไม่ได้ถาม
ป้ายขนาดก็คงขาดไปแล้วด้วย
ผมถึงลองสวมทับดู โอเคมั้ย
อย่างนี้นี่เอง
พวกเราไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย
ซอจิน นี่เธอเชื่อด้วยเหรอ
ผู้ชายลองใส่เสื้อนอกของผู้หญิง นี่มันแปลกสุดๆ เลยนะ
ไม่เห็นแปลกเลย
- บางครั้งฉันยังใส่เสื้อผ้าของซอจินเลย - ทำแบบนั้นไปทำไม
ตอนที่ฉันทำของทอด น้ำมันมันจะกระเด็นมาโดนเสื้อผ้า
ฉันก็เลยเอาของเธอมาใส่
ฮะ นี่พี่บ้าไปแล้วเหรอ
ยังไงผมต้องขอโทษด้วยนะครับ
ผมคงทำให้คุณรู้สึกอึดอัด
ผมแค่พยายามทำเรื่องดีๆ
ผมไปก่อนดีกว่า
เขาดมมันด้วย
- คุณซังฮยอน - เขาดมอีกแล้ว
พี่เป็นบ้าอะไรเนี่ย
เขาดมเสื้อเธอด้วย
ขอบคุณที่มาส่งนะครับ
ได้ดูหนังที่ฉันให้ไปหรือยัง
เมียเช่าเหรอครับ ดูไปนิดหน่อยครับ
- เป็นเมียที่เช่ากันเพลินเลย - มันสนุกดีใช่มั้ยล่ะ
ลองดูเรื่องนี้สิ
- บอกเลยว่าเรื่องนี้แจ่มมาก - โอเคครับ
- ขับรถดีๆ นะครับ - ไปก่อนนะ
ทำไมถึงชอบให้หนังแบบนี้มา ฉันดูหนังแบบนี้ในบ้านไม่ได้
คราวนี้เรื่องอะไรเนี่ย
"เฆี่ยนฉันสิคะ"
"แสบซ่าถึงทรวง"
อันนี้ต้องโจ๋งครึ่มกว่าเดิมแน่
จะให้ใครเห็นไม่ได้เด็ดขาด
คุณซังฮยอน อย่าเพิ่งกลับเลยนะคะ
- ฉันขอโทษ - ไม่หรอกครับ คุณยุนอา
ผมทนไม่ได้ที่เขาเอาแต่กล่าวหาผม
พี่ดงกู ขอโทษเขาเดี๋ยวนี้นะ
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย ทำไมฉันต้องขอโทษด้วย
เขาจะกลับก็เพราะพี่
พูดเป็นเล่น
หยุดเลยนะ
นี่มันอะไร
นี่มันกางเกงในผู้หญิงนี่นา
ไม่ใช่นะครับ
นี่เป็น...
ของผม
กางเกงในของนายเหรอ
กางเกงในสีแดงแบบเชือกเนี่ยนะ
ใช่ ก็ผมชอบแบบนี้
ใส่แล้วสบาย
ไอ้โรคจิต
ไม่มีใครเขาพกกางเกงในผู้หญิง ไปไหนมาไหนหรอกนะ
บางคนก็ทำนะ
บางครั้ง เวลาที่ฉันรู้สึกไม่ดี...
เงียบไปเลย!
ไปคุยกับรากมะม่วง!
บอกความจริงมาเดี๋ยวนี้
- นี่เป็นของนายจริงๆ ใช่มั้ย - ใช่
ที่บ้านผมมีแบบนี้อีกหลายสีเลยด้วย
อยากไปดูด้วยกันมั้ยล่ะ
- หนอย... - เดี๋ยวก่อน
ฉันคิดว่ามันเป็นของฉันนะ
- ใช่จริงๆ ด้วย นี่มันของฉัน - อะไรนะ
จริงเหรอ
อะไรนะครับ ให้ตายสิ
กางเกงสีแดงแบบเชือกสุดเซ็กซี่ ไม่ใช่ของคุณยุนอาเหรอครับ
เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
ให้ตายสิ พับผ่า
แล้วทำไมนายต้องผิดหวังด้วย
ไหนบอกว่ามันเป็นของนายไง
ไสหัวไปเลยนะ ไอ้วิตถาร
วิตถารเหรอ
นั่นมันแรงมากเลยนะ
ผมรับไม่ได้ ผมทนอยู่ไม่ได้แล้ว
ไม่อยากเชื่อเลยว่าไม่ใช่ของคุณยุนอา
ไอ้โรคจิตนี่
อย่าเพิ่งไป
นี่มันอะไร
"เฆี่ยนฉันสิคะ"
"แสบซ่านถึงทรวง" เหรอ
วิตถารจริงๆ ด้วย
ฉันไม่ได้วิตถารนะ
ไอ้นี่ไม่ใช่ของผม
ถ้างั้นมันเป็นของใคร
มันไม่ใช่ของผมจริงๆ เชื่อผมสิ
เลิกพูดได้แล้ว
พี่ดงกู เรียกตำรวจเถอะ
- เอาสิ เรียกตำรวจดีกว่า - ตำรวจเหรอ
เดี๋ยวก่อนๆ โอเค
ผมจะพูดความจริงก็ได้
ผมขโมยกางเกงในมาเอง
ผมยอมรับแล้ว
แต่แผ่นซีดีนี่ไม่ใช่ของผม ผมสาบาน
ถ้างั้นมันเป็นของใคร
บอกพวกเขาไปสิ
ผมเห็นว่ามันหล่นมาจากเสื้อของคุณ
อะไรนะ
นายจะบอกว่ามันเป็นของดูชิกเหรอ
หมอนี่ไร้เดียงสาที่สุดในโลกแล้ว
ขาวสะอาดราวกับกระดาษแผ่นใหม่ หมอนี่ไม่เคยจับมือผู้หญิงเลยด้วยซ้ำ
บอกพวกเขาไปสิ
-ผมเห็นมันหล่นมาจากเสื้อของคุณ - เงียบนะ
ฉันดูเหมือนคนที่จะดูมหรสพขยะแบบน้ันเหรอ
กล้าดียังไง
- แต่ว่ามันหล่น... - เงียบไปเลย บอกให้เงียบ
- นายตายแน่ - ไอ้วิตถาร
- ออกไปเลย - มันไม่ใช่ของผมจริงๆ นะ
ฉากนี้มันคงดีกว่าถ้าคุณเล่นเองนะ
ผมบอกคุณไปแล้ว
ผมรับปากกับพ่อแม่ไว้แล้ว ว่าจะไม่เข้าฉากบนเตียง
ผมก็แค่พูดเผื่อไว้
ผมมาแล้วครับ
ลดน้ำหนักไปเยอะเลยนะเนี่ย
ลดไปเท่าไหร่เหรอ
- สิโล... - อะไรนะ
สิบกิโล
สิบกิโลเลยเหรอ
คงเหนื่อยมากเลยสินะ เก่งมาก
ไม่ครับ เรื่องจิ๊บจ๊อยมากๆ
โอ้ย หน้ามืด
ระวังหน่อยสิ
จุนกี แกทำได้ อีกแค่นิดเดียว
จุนกี แกต้องทำได้
สวัสดีครับ
ผมเป็นนักแสดงแทน ที่จะเข้าฉากกับคุณวันนี้ ชื่ออีจุนกีครับ
เป็นเกียรติมากๆ ที่ได้พบคุณครับ
สวัสดีค่ะ
- ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ - ยินดีที่ได้...
คุณเป็นใครเนี่ย
ผู้หญิงคนนี้เป็นใครครับ
เธอเป็นนักแสดงแทนของซูจอง
นักแสดงแทนเหรอ
ชินซูจองไม่ได้แสดงเองเหรอครับ
นายคิดว่านายจะได้ขึ้นเตียงกับชินซูจองเหรอ
ชินซูจอง
ฉากขึ้นเตียง
จุนกี เป็นอะไรไปเหรอ
ชินซูจองโทรมาครับ
เธอคิดว่าการใช้นักแสดงแทน มันเป็นการหลอกลวงคนดู
เธอเลยอยากจะเข้าฉากขึ้นเตียงด้วยตัวเอง
จริงเหรอ
งั้นก็เยี่ยมเลย
- จุนกี - ครับ
ดูเหมือนว่านายจะได้เข้าฉากกับซูจองจนได้นะ
- ไปเตรียมตัว - ครับผม
- ผมจะไปเตรียมตัวครับ - เดี๋ยวก่อน
มีอะไรเหรอ
ผมจะเข้าฉากขึ้นเตียงเอง
ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนใจล่ะ
ไม่มีเหตุผลหรอก แค่เปลี่ยนใจเฉยๆ
ทำไมมาเปลี่ยนเอาตอนนี้
ช่วยพาเขาออกไปหน่อยครับ
พาไปเลย
เป็นเพราะชินซูจองจะแสดงฉากนี้เองใช่มั้ยล่ะ
ฉันรู้เจตนาของแกนะ ไอ้คนชั่ว
แกรู้มั้ยว่าฉันต้องทรมานแค่ไหน
ฉันบอกแล้วว่าหมอนั่นมันแปลก
เรื่องขโมยกางเกงในนี่ก็เกินทนแล้ว
แต่ฉันตกใจมากกว่า ตอนที่เขาบอกว่าหนังโป๊นั่นเป็นของแก
จริงมั้ย
ก็แหงสิ
ขอโทษที่ฉันไม่เชื่อใจแกนะ
ฉันคิดว่าแกแค่หึง เพราะว่าแกชอบคุณยุนอา
ฉันจะไปชอบคุณยุนอาได้ยังไงเล่า
ฉันเนี่ยนะจะหึง
ไร้สาระ
นั่นพี่จุนกีนี่นา
เขามีถ่ายหนังไม่ใช่หรือไง
ไม่รู้สิ ทำไมเขาถึงมาอยู่ตรงนี้
เฮ้ พี่จุนกี
- พี่จุนกี - เป็นบ้าอะไรของเขาเนี่ย
พี่จุนกี
ผมเป็นเพื่อนที่โรงเรียนทำขนมกับคุณยุนอา
เธออยู่บ้านหรือเปล่าครับ
เธออยู่บ้าน ถามทำไมเหรอ
ผมมาลงทะเบียนขอออกเดตกับเธอ
ลงทะเบียนขอออกเดตเหรอครับ
- ว่าแต่คุณรู้อะไรมั้ยครับ... - อะไรเหรอครับ
จริงๆ แล้วคุณยุนอาเขา...
ไอ้สารเลว
ไอ้นั่นเปลี่ยนใจมาแสดงเอง เพราะดันได้ยินว่าซูจองจะเล่นบทขึ้นเตียง
ฉันต้องฝ่าฟันขุมนรกเพื่อลดน้ำหนัก
กลับมาแล้วเหรอ พี่ยุนอา
- อื้อ - ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ
ที่โรงเรียนทำขนมมีข่าวลือแปลกๆ
ว่าฉันเสพติดการศัลยกรรม
อะไรนะ เสพติดศัลยกรรมเหรอ
แถมยังมีข่าวลือว่าฉันมีหนี้ท่วมหัว แถมยังชอบขโมยของ...
มีข่าวลือว่าฉันเคยเป็นผู้ชายด้วย
ว่าฉันเคยเป็นนาวิกโยธิน
และฉันสามารถกัดรั้วลวดหนามให้ขาดได้
ไอ้บ้าที่ไหนมาปล่อยข่าวลือแบบนี้เนี่ย
ฉันก็ไม่รู้ค่ะ
ทุกคนเข้ามาถามฉัน
พวกนั้นเชื่อด้วยเหรอ
มีอะไร
ทำไมถึงมองฉันแบบนั้น
ก็ได้ ฉันเป็นคนปล่อยข่าวเอง
ฉันทำไปเพื่อแม่ของเธอนะ
ฉันไม่อยากให้แม่ของเธอต้องเจอพวกวิตถารอีก
ฉันพูดจริงๆ นะ
อย่าเข้าใจฉันผิด ตกลงมั้ย
สัปดาห์นี้ไม่มีคนจองเลยเหรอ
ทำไมช่วงนี้ถึงไม่มีแขกเลยนะ
คงเป็นเพราะอากาศมันเย็นเกินไป
ถ้าเป็นแบบนี้ เราต้องขาดทุนแน่
เรื่องนั้นยังไม่เท่าไหร่หรอก
เจ้าของที่โทรหาฉันเมื่อวาน เพื่อทวงค่าเช่าที่เรายังไม่จ่าย
ก่อนหน้านี้ เธอก็เพิ่งส่งเอกสารสัญญาเช่ามาด้วย
ไม่เป็นไรหรอกน่า
- ฮาย... - สวัส...
สวัสดีครับ เจ้าของที่
- มาทำอะไรเหรอครับ - แหม ยังจะถามอีก
ฉันมาเก็บค่าเช่าที่ค้างอยู่ไง
ค่าเช่าเหรอครับ
- คือตอนนี้กิจการของเราไม่ค่อยดี... - แปลว่าไม่มีเงินใช่มั้ย
ลงมือได้เลย
ลงมืออะไรเหรอครับ
- พวกคุณเป็นใคร - มีอะไรให้ช่วยมั้ย
นี่มันอะไรกัน
ฉันเคยเห็นแบบนี้ในหนัง
อะไรกันเนี่ย
- ถูกยึด! - ถูกยึดงั้นเหรอ
คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ
พวกเราล้มละลายแล้วเหรอ ซอจิน
นี่มันอะไรกัน
เมื่อไหร่ดงกูจะกลับมาเนี่ย ซอจิน
อย่าทำแบบนี้เลยนะครับ
กลับมาแล้ว
ไอ้แผ่นแดงๆ นี่มันอะไรกันเหรอ
- อ้าว เจ้าของที่ - ไม่เจอกันนานเลยนะ คุณคัง
เด็กนั่นเป็นใครเหรอ
คือว่าเธอ...
เธอเป็นลูกสาวของดงกูครับ
เขาทำผู้หญิงท้อง
เขาทำผู้หญิงท้องเหรอ
ถ้างั้น...
- เขาก็เป็นพ่อเด็กงั้นเหรอ - ใช่ครับ
พวกเราไม่ค่อยมีเงิน แต่ดันต้องมาช่วยกันเลี้ยงเด็ก
พวกเราหมดเงินไปมากมายเพื่อเด็กคนนี้ ทั้งนมผงและผ้าอ้อม
คือว่าจริงๆ แล้ว พวกเรามีเงินพอจะจ่ายค่าเช่านะครับ
แต่พวกเราต้องเอาเงินมาใช้ เพื่อเลี้ยงดูเด็กคนนี้
งั้นเหรอ
แล้วแม่เด็กล่ะ
แม่เด็กเหรอครับ
คือเธอ...
เธอทิ้งพวกเขาไปแล้วครับ
เธอบอกว่าเธอทนใช้ชีวิตแบบนี้ไม่ได้
เป็นแม่คน แต่ทำแบบนี้ได้ยังไง
ใช่ครับ
เรายินดีไปจากที่นี่ ถ้าคุณต้องการ
แต่ถ้าเราถูกไล่ให้ไปอยู่ข้างถนน ในอากาศที่หนาวเหน็บ...
พวกเราคงไม่เป็นไรหรอกครับ แต่เด็กคนนี้ล่ะ
เด็กน้อยที่น่าสงสาร
นั่นไม่ใช่เรื่องของเรานะครับ
เราใช้กฎหมายไล่พวกเขาออกไปได้
พอได้แล้ว ทนายคิม
ฉันจะให้เวลาพวกเธอหนึ่งเดือน
ฉันยอมให้โอกาสสุดท้าย เพราะเห็นแก่เด็กคนนี้
- จ่ายเงินให้ตรงเวลาด้วยล่ะ - จริงเหรอครับ
ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณครับ
ไม่เป็นไร เลี้ยงเด็กคนนี้ให้ดีก็พอ
- ครับ - กลับกันเถอะ ทนายคิม
น่าสงสารจังเลย เด็กน้อย
- โชคดีครับ - ขอบคุณครับ
ลาก่อนครับ
เกือบโดนไล่ออกแล้วมั้ยล่ะ
แต่พี่ก็ไม่ควรโกหกแบบนั้น
แล้วแกจะให้ฉันทำยังไง
ไม่เห็นแผ่นแดงๆ นั่นเหรอไง
ถ้าฉันไม่โกหก เราคงโดนไล่ออกจากที่นี่ไปแล้ว
แล้วถ้าเธอรู้ว่าแกโกหกล่ะ
เธอไม่รู้หรอก
เธอคงไม่ไปค้นดูสูติบัตรของเด็กนี่หรอก
เอาไงต่อดีล่ะ
แล้วเดือนหน้า พวกเราจะเอายังไงกันดี
เราต้องหาทางออกได้สิ
ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไร
ซูอา
- อ้าว ดูชิก - ไม่เจอกันตั้งนานนะ
- สบายดีใช่มั้ย - อื้ม
ฉันสบายดี
แล้วดงกูเป็นไงบ้าง
หมอนั่นก็สบายดี
แล้วเธอมาทำอะไรที่สำนักงานอสังหาเหรอ
ฉันจะขายบ้านน่ะ
คุณยุนซอกจะขยายสาขาร้านของเขาไปที่อเมริกา
และเขาชวนฉันไปด้วยกัน
แล้วจะไปกันนานแค่ไหนเหรอ
อาจจะหนึ่งปีหรือสองปี
หรืออาจจะไปย้ายไปถาวรเลย
ฉันไปเก็บของก่อนนะ
ดูแลตัวเองกันด้วยนะ
โชคดี
- ฉันว่าเธอต้องแต่งงานกับหมอนี่แน่ๆ - นั่นสิ
ดงกูคงต้องปวดใจดังไฟสุมทรวงอีกแน่ๆ ถ้าเขารู้เรื่องนี้เข้า
เราจะไม่บอกเขาเรื่องนี้
เขาทำใจเรื่องซูอาได้แล้ว เราไม่ต้องบอกเขาหรอก
นั่นรถของเจ้าของที่นี่นา
น่าจะใช่นะ
ทำไมเธอถึงกำลังไปที่เกสต์เฮาส์ล่ะ
ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลย
- กลับมาแล้ว - อ้าว พี่ยุนอา
- ตกลงได้ผ่าฟันคุดออกมั้ย - ผ่าแล้ว
ว่าแต่...
นี่มันอะไรกันเหรอ
วันนี้มีเรื่องนิดหน่อย
ไว้จะเล่าให้ฟังนะ
- เจ็บมากมั้ย - ไม่ค่ะ
- แต่ฉันอยากให้เลือดมันหยุด - มันก็แบบนี้แหละ
- วันนี้เลือดคงไม่หยุดไหลหรอก - งั้นเหรอ
งั้นฉันไปเปลี่ยนสำลีก่อนนะ
สำลีอยู่ตรงไหนเหรอ
อยู่ที่ไหนนะ
สวัสดีค่ะ มาเข้าพักเหรอคะ
ฉันไม่ได้มาเข้าพัก
- ว่าแต่เธอเป็นใครเหรอ - ฉันเหรอคะ
ฉันชื่อฮันยุนอาค่ะ
มีอะไรเหรอ ซอล
หิวแล้วเหรอจ๊ะ เดี๋ยวแม่ให้กินนมนะ
แม่เหรอ
เธอเป็นแม่ของเด็กคนนี้เหรอ
- นี่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ - อะไรนะคะ
- ฉันเพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาล - โรงพยาบาลเหรอ
ไปทำอะไรที่โรงพยาบาล
- คือว่าฟันคุดฉัน... - เดี๋ยวก่อน!
เบรกเลย เบรกก่อน
พวกเธอทำฉันตกใจหมด
จะตะโกนกันทำไมเนี่ย
ขอโทษครับ
กลับมาทำไมเหรอครับ
ฉันเป็นห่วงเจ้าหนูน้อยนั่น
ฉันเลยซื้อผ้าอ้อมมาให้
เสียงดังอะไรกัน อ้าว เจ้าของที่
คุณคัง
เธอเจอแม่ของเด็กตั้งแต่เมื่อไหร่
คือว่าจริงๆ แล้ว...
- คือ... - แล้วเธอไปทำอะไรที่โรงพยาบาล
โรงพยาบาลเหรอครับ คือจริงๆ แล้ว...
เธอเป็นลมหมดสติไป ทางโรงพยาบาลเลยโทรหาเรา
เราเลยพาเธอกลับมา
- เรื่องก็เป็นแบบนี้นี่แหละครับ - เป็นลมงั้นเหรอ
เธอไม่สบายเหรอ
อะไรนะคะ คือฉันแค่...
เลือดออกอีกแล้ว
ซอจิน
- พาคุณยุนอาไปที่ห้องก่อน เธอจะได้พักผ่อน - ได้ๆ
- เร็วเข้าสิ - ไปที่ห้องฉันก่อนเถอะค่ะ
ทำไมเธอถึงไอเป็นเลือดแบบนั้น
คือว่า...
เราต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว
- เราต้องรีบพาเธอไปโรงพยาบาล - ไม่ได้นะครับ
- ทำไมล่ะ - เพราะว่า...
ที่เราพาเธอกลับมาบ้าน ก็เพราะว่าหมอช่วยอะไรไม่ได้แล้ว
แปลว่าเธอเป็นโรคร้ายแรงงั้นเหรอ
ครับ
ระยะสุดท้ายแล้วเหรอ
ครับ
แต่เธอยังเด็กอยู่เลย
- คงทำใจลำบากน่าดูเลยนะ คุณคัง - ผมเหรอ
- อ๋อ ครับ - ดูแลเธอให้ดีๆ นะ
มอบความทรงดีๆ ให้เธอเป็นครั้งสุดท้าย
พวกเธอได้แต่งงานกันหรือเปล่า
แต่งงานเหรอครับ
- คือว่า... - นั่นสินะ
พวกเธอคงไม่มีอารมณ์ มาจัดงานแต่งงานกันหรอก
ฉันรู้สึกสงสารแม่เด็กจริงๆ
เธอไม่มีโอกาสได้ใส่ชุดเจ้าสาว
สู้ๆ นะ คุณคัง
ครับ ขอบคุณนะครับ
ขอบคุณสำหรับผ้าอ้อมนะครับ โชคดีครับ
ลาก่อนครับ
เกือบโดนจับได้แล้วมั้ยล่ะ
พี่ไม่น่าโกหกเขาเลย
- เกือบไปแล้วนะ - แต่เธอก็เชื่อแล้วไง
ไม่เป็นไรหรอก
- ไม่ต้องห่วงหรอกน่า - ถ้าเกิดว่าความแตกล่ะ
ผ้าอ้อม
พี่จะเอาผ้าอ้อมไว้จริงๆ เหรอ
บ้าบอคอแตกสุดๆ
คิดยังไงกันเหรอ
นี่มันอะไรกันครับ
ฉันอยากจัดงานแต่งงานให้พวกเธอ
- อะไรนะครับ - อะไรนะคะ
- งานแต่งเหรอครับ - งานแต่งเหรอคะ
ไม่ต้องห่วง ฉันจะจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายเอง
ไม่เป็นไรหรอกครับ จริงๆ นะครับ
เธอจะไปเข้าใจผู้หญิงได้ยังไง
ถ้าผู้หญิงไม่ได้ใส่ชุดเจ้าสาว เธอจะเสียใจไปตลอดชีวิต
แต่ฉันไม่ได้อยากใส่ชุดเจ้าสาวนะคะ
ฉันอยากทำให้พวกเธอ
ตอนที่ฉันแต่งงาน เรามีฐานะยากจนจนไม่สามารถจัดงานแต่งได้
ฉันไม่เคยมีโอกาสได้ใส่ชุดเจ้าสาว
แบบนี้นี่เอง
เพราะแบบนี้ฉันถึงได้เข้าใจเธอมากๆ
พวกเธอไม่ต้องกังวล จัดงานแต่งงานกันได้เลย
ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ ไม่ต้องจัดก็ได้นะครับ
เธอจะปฏิเสธข้อเสนอของฉันเหรอ
ก็ได้ ถ้างั้นก็ไม่ต้องแต่ง
- แต่ฉันอยากให้พวกเธอย้ายออก - อะไรนะครับ
- หมายความว่าไงครับ - เลือกมา
ถ้าไม่จัดงานแต่ง ก็ย้ายออกไปเลย
ก็ได้ครับ
พวกเราจะจัดงานแต่ง
มันต้องแบบนี้สิ
ยิ่งเร็วก็ยิ่งดีนะ
วันอาทิตย์นี้เลยดีมั้ย
วันอาทิตย์นี้เลยเหรอครับ
เธออาจจะตายเมื่อไหร่ก็ได้นี่นา
จริงด้วยครับ
ว่าไงนะ
- สรุปว่าต้องแต่งงานกันงั้นเหรอ - เออสิ
เป็นเพราะเรื่องโกหกโง่ๆ ของพี่แท้ๆ เลย
ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้นี่หว่า
นี่มันไม่ถูกต้องเลยนะ นี่มันเป็นการหลอกลวง
ผมจะไปพูดความจริงกับเธอเอง
แกจะบ้าเหรอ
แกไม่รู้จักนิสัยเธอเหรอ
ถ้าเธอรู้เข้าว่าเราโกหก
นอกจากเราจะโดนไล่ออกจากที่นี่แล้ว เราอาจจะโดนฟ้องด้วยนะ
ถ้างั้นจะให้ทำยังไงเล่า
ดงกู ฉันขอโทษนะ แต่ว่า...
แกช่วยจัดงานแต่งงานได้มั้ย
- คุณจุนกี! - พี่จะบ้าหรือไง
เราไม่มีทางเลือกแล้ว
เราไปนอนข้างถนน ในอากาศเย็นๆ แบบนี้ไม่ได้หรอก
คุณยุนอา...
ช่วยแต่งงานกันเถอะนะ
เงียบไปเลย
จริงๆ นะครับ ไม่ต้องซื้อแหวนก็ได้
ฉันอยากซื้อให้พวกเธอ
เลือกได้เลยนะ
ดงกู...
ซังพิล
ไม่เจอกันนานเลยนะเนี่ย
- นายเป็นไงบ้างเนี่ย - ฉันสบายดี
นี่ใครเหรอ
เธอเป็น...
แฟนนายเหรอ
เธอเป็น...
ขอโทษนะคะ วงนี้เป็นไงบ้างคะ
รุ่นนี้กำลังเป็นที่นิยมมากสำหรับว่าที่บ่าวสาว
บ่าวสาวเหรอ
ดงกู นายกำลังจะแต่งงานเหรอ
เอ่อคือจริงๆ แล้ว...
ใช่ ฉันกำลังจะแต่งงาน
ทำไมนายถึงไม่บอกฉันเลย จะแต่งเมื่อไหร่เหรอ
คือว่า...
วันอาทิตย์นี้แล้ว
นายก็น่าจะบอกกันสักหน่อย
ไม่ต้องห่วงนะ เพื่อน
ฉันจะโทรบอกเพื่อนมหาลัย กับพวกอาจารย์ให้
ฉันจะพาทุกคนไปที่งานแต่งนายเอง
แสดงความยินดีด้วยนะ ดงกู
เอ่อ ขอบใจนะ ขอบใจมาก
ฉันซึ้งจนน้ำตาจะไหลเลย
บ้าบอที่สุดเลย
ทำไมต้องบังเอิญเจอซังพิลด้วยเนี่ย
- ไอ้ซังพิลเอ๊ย... - จ่าคัง
สิบโทคิม
สวัสดีครับ
- เป็นไงบ้างครับ - ผมสบายดี
- ไม่เจอกันนานเลยนะเนี่ย - คุณคัง ตัวนี้เป็นไงบ้าง
เธอต้องใส่ทักซิโดไปงานแต่งนะ
งานแต่งเหรอครับ
คุณกำลังจะแต่งงานเหรอ
คือว่า...
- ใช่ ผมกำลังจะแต่งงาน - จริงเหรอ เมื่อไหร่
- วันอาทิตย์นี้ - วันอาทิตย์นี้แล้วเหรอ
คุณน่าจะโทรบอกผมหน่อย แบบนี้มันน่าน้อยใจนะเนี่ย
ไม่ต้องน้อยใจหรอกค่ะ
เขามีเหตุผลของเขา
เหตุผลเหรอครับ
เหตุผลอะไรเหรอ
จริงเหรอเนี่ย
นี่มันแย่มากเลยนะ
สู้ๆ เข้านะ
ขอบคุณ
คุณทำเรื่องที่ประเสริฐมากๆ เลยนะครับ
คุณเป็นคนมีเมตตาจริงๆ
ไม่หรอกค่ะ
ฉันแค่อยากให้พวกเขามีความสุข
ผมจะโทรบอกทุกคนในรุ่นเราให้นะ
ไม่ๆ ไม่ต้องทำขนาดนั้นหรอก
พวกเราผ่านเวลาที่โหดร้ายมาด้วยกัน
มันคือมิตรภาพของพวกเรา
- ใช่มั้ยครับ - ใช่แล้ว
เข้าใจแล้ว ขอบใจนะ
เป็นมิตรภาพที่ซาบซึ้งจนน้ำตาจะไหลเลยล่ะ
นี่มันผิดเพี้ยนไปหมดแล้ว
เราแต่งงานกันไม่ได้
คุณยังยิ้มอยู่ได้ยังไงเนี่ย
- ฉันแค่คิดว่ามันเหลือเชื่อค่ะ - อะไรเหรอ
ตอนที่ฉันยังเด็ก ฉันเคยจินตนาการ ถึงงานแต่งงานของตัวเอง
ว่าฉันจะจัดงานแต่งที่ไหน หรือว่าฉันจะใส่แบบไหน
คิดถึงช่อดอกไม้ด้วย
แต่พอซอลเกิดมา ฉันก็ทิ้งความฝันนี้ไป
แต่อยู่ดีๆ ฉันก็มีโอกาสจะได้แต่งงาน
วันนี้เราเดินไปกันตั้งหลายที่ ฉันเหนื่อยมากเลย
ไม่รู้สิ
วันนี้มันวุ่นวายมากจนผมไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าผมเหนื่อยหรือเปล่า
ผมอยากให้มันเป็นแค่ความฝัน
คุณยุนอา คุณว่าเราควรจะบอกความจริง...
อ้าว นี่หลับไปแล้วเหรอ
ไม่ได้กังวลอะไรเลยใช่มั้ยเนี่ย
เป็นภาระจริงๆ เลย
อ้าว เจ้าบ่าวมาแล้ว
ฉันแค่ล้อเล่น
- ก็แค่อยากให้แกหัวเราะเฉยๆ - เงียบไปเลย
รู้มั้ยว่าวันนี้ผมต้องเจอกับอะไรบ้าง
เรื่องมันใหญ่โตขนาดนี้ก็เพราะพี่โกหกแท้ๆ
เดี๋ยวก่อน นี่มันอะไรกัน
- นี่รูปเจ้าของที่นี่นา - อะไรเหรอ มีอะไรเหรอ
มีบทความในเน็ตเกี่ยวกับเจ้าของที่ของเรา
บทความเหรอ
"ความเมตตาของคุณคิม จะเปลี่ยนหน้าหนาวนี้ให้อบอุ่น"
"คังดงกูและฮันยุนอา มีธุรกิจเกสต์เฮาส์ที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก"
"พวกเขาไม่มีเงินจ่ายค่าเช่า"
"แต่เจ้าของที่ใจดี เลือกที่จะจัดงานแต่งให้พวกเขา"
ใครเขียนวะเนี่ย
ใครเป็นคนเขียนบทความนี้
นักข่าวคิมแทอุง
คิมแทอุง...
ผมเป็นนักข่าว
สิบโทคิม หมอนี่เป็นคนเขียนเหรอเนี่ย
มีอย่างอื่นให้เขียนตั้งเยอะแยะ
สวัสดีครับ ไวกิกิครับ
สวัสดีครับ
- สวัสดีครับ ผมฮวีซองที่เป็นนักร้องนะครับ - เอ๋...
- ฮวีซองที่เป็นนักร้องเหรอครับ - ฮวีซองเหรอ
- คุณโทรผิดหรือเปล่าครับ - ผมคือฮวีซองจริงๆ
ผมพูดจริงๆ นะ
แต่ก็เสียงเขาจริงๆ นี่นา
คุณโทรมาทำไมเหรอครับ
โทรมาจากบทความนั่นเหรอครับ
อะไรนะครับ คุณอยากจะมาร้องเพลง ที่งานแต่งให้งั้นเหรอ
แป๊บนึงนะครับ คุณฮวีซอง ผมมีอีกสายซ้อนโทรเข้ามา
สวัสดีครับ ไวกิกิครับ
- พัคซุลนยอ ฮันบกดีไซเนอร์เหรอครับ - อะไรนะ
คุณอยากทำชุดฮันบกให้พวกเขาเหรอครับ
นี่มันจะเกินไปแล้วมั้ง
ถ้าถูกจับได้ ต้องโดนเนรเทศออกจากเกาหลีแน่ๆ
หรือไม่ก็ถูกปาหินจนตาย
ใครนะครับ เชฟอียอนบกเหรอครับ
[ขออนุญาตไม่รับของกำนัลใดๆ]
ดงกู
- หวัดดี - ขอแสดงความยินดีด้วยนะ
ขอบคุณนะ
- พาทุกคนมาจริงๆ ด้วย - ใช่ ฉันพามาทุกคนเลย
ขอบใจโคตรๆ
- ยินดีด้วยนะ - เออ ขอบใจ
มาแสดงความยินดีกัน
ทำความเคารพจ่าสิบเอก
วันทยาหัตถ์
- เอามือลง - ขอบคุณๆ
- จ่าคัง - สิบโทคิม
ผมอ่านบทความของคุณแล้ว
- ยินดีด้วยนะครับ - ขอบใจนะ
- ยินดีด้วยครับ! - ขอบคุณ ทุกคน
- ยินดีด้วยนะจ๊ะ! - ยินดีด้วยนะ
ขอบคุณครับ
พี่เป็นไงบ้าง
ฉันดูโอเคมั้ยล่ะ
ทั้งเพื่อนเก่า ทั้งอาจารย์ เพื่อนทหารร่วมรุ่น ยังไม่หมดนะ
ขนาดประธานสมาคมแม่บ้านยังมาเลย
ฉันเป็นมนุษย์สามีอย่างเป็นทางการแล้ว
แต่ทุกคนพูดว่าเจ้าสาวสวยมากเลยนะ
แกยังไม่เห็นคุณยุนอาในชุดเจ้าสาวใช่มั้ยล่ะ
บอกเลยว่าโคตรสวย
- สวยมากจริงๆ - แล้วไง
ผมควรจะมีความสุขเพราะผมได้เมียสวยเหรอ
ผมมีความสุขโคตรๆ เลย เพราะผมมีเมียสวย
ดงกู ใจเย็นๆ
ใจเย็นไม่ได้แล้วโว้ย นี่มันความผิดของพี่คนเดียว
พี่ทำชีวิตผมพังหมดแล้ว
ทำอะไรกันอยู่เหรอ
ถึงเวลาเริ่มงานแล้วนะ
เข้ามาข้างในได้แล้ว
- ครับ เดี๋ยวเรารีบเข้าไป - ครับ เริ่มกันเลยดีกว่า
ฉันเข้าไปก่อนนะ
- เราเข้าไปก่อนนะ - ไว้เจอกันนะ
สู้ๆ นะ
เอาล่ะครับ ทุกคน
เราจะเริ่มพิธีมงคลสมรส...
ระหว่างคังดงกูกับฮันยุนอากันเลยนะครับ
ขอเชิญเจ้าบ่าวครับ
เจ้าบ่าวดูเท่มากเลยนะครับ
และดาวเด่นของงานในวันนี้
ขอเสียงปรบมือต้อนรับ เจ้าสาวฮันยุนอาด้วยครับ
ทุกคนช่วยยืนขึ้นด้วยนะครับ
ทำความเคารพเจ้าสาว
วันทยาหัตถ์
เอามือลง
คุณดงกู
คังดงกู
ขอบคุณครับ
กรี๊ด พี่ฮวีซอง
ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ
ผมขอให้ชีวิตพวกคุณมีแต่ความสุข
ปกติแล้ว เวลาไปร้องเพลงงานแต่ง ค่าตัวผมก็เอาเรื่องอยู่
แต่วันนี้ผมไม่คิดเงิน
แต่เพื่อเป็นการตอบแทน...
ผมอยากเห็นพวกคุณจูบกันอย่างดูดดื่ม
จูบอย่างเร่าร้อน
ไม่ต้องเขินนะครับ
จูบเลย
- จูบเลย - ไม่อยากจะเชื่อเลย...
จูบเลย
- จูบเลย - คุณดงกู...
- ทำเลยเถอะ - ทำอะไร
จูบกันเถอะ
ไม่ได้ เราจูบกันไม่ได้
ไปฮันนีมูนกันให้สนุกนะ
ถ้าเธออยากได้อะไร ก็เอาเงินนี่ซื้อเลยนะ
ครับ ขอบคุณครับ
ไปกันได้แล้ว
เดินทางปลอดภัยนะ
ครับ ไว้เจอกันนะครับ
เราไปกันเลยมั้ย คุณยุนอา
ต้องเรียกว่าที่รักสินะ
ได้ค่ะ
คุณ... ที่รัก
คุณดงกู
- คุณดงกู - อะไรเหรอ
อะไร มีอะไรงั้นเหรอ
- คิดเรื่องอะไรอยู่เหรอคะ - อะไรนะ
ไม่มีอะไรหรอก
พวกเราต้องอยู่ในนี้นานแค่ไหนเหรอ
พวกเขาจะโทรมาเรียกเรา หลังจากที่เจ้าของที่กลับไปแล้ว
รอต่ออีกหน่อยก็แล้วกัน
คุณคัง
ทนายคิม - มาทำอะไรเหรอครับ
- อ๋อ กำลังจะไปฮันนีมูนกันสินะ - ครับ
- อ๋อ ใช่ครับ - แล้วนี่...
พวกคุณจะไปเกาะเชจูกันใช่มั้ย
ผมกำลังจะไปธุระที่เกาะเชจูเหมือนกัน
พวกคุณบินกี่โมงเหรอครับ
พวกเราบินหกโมงครึ่ง
ผมก็บินเวลานั้นเหมือนกัน
อ้าว บินเที่ยวบินเดียวกันเลยนี่นา
แถมยังได้นั่งข้างกันอีกด้วย
บังเอิญจังเลยนะครับ
ใกล้ถึงเวลาแล้ว เราไปกันเถอะ
คุณดงกู เอาไงดีคะ
ผมก็ไม่รู้ นี่มันบ้าเกินไปแล้ว
เร็วเข้า
ป่านนี้เครื่องน่าจะลงแล้ว
หวังว่าเธอจะไม่ป่วยขึ้นมา ระหว่างที่อยู่ที่เกาะเชจูนะ
ความรู้สึกนี้...
สัมผัสที่ลื่นเหลวและน่าขยะแขยงนี้...
หมาที่ไหนมาขี้ตรงนี้เนี่ย
พอพวกนั้นไม่อยู่ก็รู้สึกเหงาเหมือนกันนะ
นั่นสิ
ดงกูกับยุนอาคงไปถึงแล้ว เราต้องไปรับพวกเขามั้ย
ไม่ต้องไปหรอก พวกเขาไม่ได้ไปฮันนีมูนกันจริงๆ ด้วยซ้ำ
มันตลกดีที่พวกเขา ดันไปเจอคุณคิมเข้าที่สนามบิน
นั่นสิ
ถ้าพวกเขาเกิดรักกันขึ้นมาจริงๆ ล่ะ
ไม่มีทางหรอก
- โชคดีจริงๆ ที่เจ้าของที่จับไม่ได้ - นั่นสินะ
ไม่น่าเชื่อจริงๆ ว่าเธอเชื่อ ว่าพวกเขาแต่งงานกันแล้ว
พวกเธอพูดว่าอะไรนะ
- เจ้าของที่ - สองคนนั้นไม่ได้แต่งงานกันเหรอ
พวกเธอโกหกฉันงั้นเหรอ
เปล่านะครับ ผมอธิบายได้...
บอกความจริงทั้งหมดมาเดี๋ยวนี้
เจ้าของที่ครับ คือ...
[บันทึกค่าใช้จ่าย]
ผมขอโทษครับ คือเราไม่ได้ตั้งใจจะ...
หยุดพูดแล้วก็พิมพ์ลายนิ้วมือซะ
นี่คืออะไรเหรอครับ
มันคือรายการค่าใช้จ่าย ในงานแต่งของพวกเธอ
และเป็นการเตือนว่าจะมีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น
ถ้าพวกเธอไม่จ่ายเงินฉันภายในหนึ่งเดือน
เรื่องเลวร้ายเหรอครับ
มันจะเลวร้ายกว่าสิ่งที่เธอนึกได้ไปอีกร้อยเท่า
จริงๆ แล้วฉันอยากจะจับพวกเธอโยนเข้าคุก
แต่ฉันยอมใจอ่อนเพราะเห็นแก่เด็กคนนั้น
พิมพ์ลายนิ้วมือเดี๋ยวนี้
เราหาเงินมากขนาดนี้ ภายในหนึ่งเดือนไม่ได้หรอกครับ
ถ้างั้นเธอก็จะได้นอนพักฟรีในเรือนจำ
ตรงนี้ใช่มั้ยครับ
แล้วเราจะเอาไงกันต่อคะ
เรามีหนี้ท่วมหัวแถมยังไม่มีลูกค้าเลย
ผมก็ไม่รู้
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะไอ้พี่โง่นั่น
ถ้ากลับถึงบ้านเมื่อไหร่ ผมจะอัดเขาให้น่วมเลย
ให้ตายสิ
อีตานั่นเกือบจะขับชนเราอยู่แล้ว
คุณดงกู
ได้ยินฉันหรือเปล่า
ฮะ คุณพูดว่าอะไรนะ
คุณพูดอะไรหรือเปล่า
ฉันบอกว่าขอบคุณ
คุณก็ระวังตัวเองหน่อยสิ
ชอบทำตัวเป็นภาระอยู่เรื่อย
หลบไปเลย
ซุ่มซ่ามแบบนี้ ทำไมไม่หลับตาเดินไปเลยล่ะ
รอด้วยสิ คุณดงกู
ซูอา
ดงกู
มาทำอะไรที่นี่เหรอ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
ฉันจะทำยังไงดี
ฉันจะกล้าอยู่ที่นี่ต่อได้ยังไง
นี่ฉันต้องอยู่ที่นี่ไปอีกนานแค่ไหนเนี่ย
คุณจ่ายค่าเข้าหรือยัง
หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ!
ถ้างั้นแฟนเก่าผมมีปัญหา แล้วผมช่วยเธอ ก็ไม่น่าจะเป็นไรนี่ครับ
ซูอา รับไปสิ
- เอามาให้ฉันทำไม - เห็นว่ามันสวยดีน่ะ
พี่ยังมีใจให้พี่ซูอาใช่มั้ย
คุณคงไม่ได้เข้าใจผิดใช่มั้ย
ดูแลคุณซูอาเถอะค่ะ
อัลบั้มอะไรเหรอ ทำไมต้องวาดรูปหัวใจไว้ด้วยล่ะ
เธอเป็นรักแรกของผม
ในฐานะนักเขียนและนักแสดงหนังโป๊
อีจุนกี ที่เรื่องมันเป็นแบบนี้ก็เพราะพี่
อย่าโทษผมเลยนะ
อีจุนกีคนนี้ไงที่ช่วยชีวิตนาย
เข้าเรื่องเลยนะ นายพอมีเงินให้ฉันยืมมั้ย
ฉันจะถ่ายรายการกินโชว์ เพื่อหาเงินมาจ่ายค่าบัตรเครดิต
มันไม่ใช่ว่าใครๆ ก็ทำได้นะ
ถ้าผมกินกระดูก คุณจะกดแคนดี้ให้ผม 100 ดวงเหรอ
ช่วยเตรียมอุปกรณ์ให้ด้วยนะคะ
รุนแรงมากมั้ย
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย